Cała aktywność

Ja trochę zmieniłem dac - ale takie w cenie do 1,5k, różnice są słyszalne. Teraz np mam irdaca i topping d50 iii. Tu już inne granie jest zdecydowanie inne.

Aha. Czyli zupełnie co innego niż w What's HiFi. Jak to mówią zapłacone posłodzone 😁 Na AS jest cały wątek i raczej nie jest tak słodko z tą UNITRĄ. https://www.audiostereo.pl/topic/164552-unitra-nowy-gracz-hi-end-na-rynku/page/33/#findComment-6846133

Dzięki za polecenie. Prognoza pogody na najbliższe dwa tygodnie jest…. więc będzie czas na dobry film.

"Leave no trace" ("Zatrzyj ślady") - bardzo solidne kino niezależne z 2018 r., a zarazem film, którymprzebiła się młodziutka wówczas Thomasin McKenzie. @BlaBla, @sonique - jeśli nie widzieliście, to polecam - dostępne na Netfliksie do końca kwietnia. @kaczadupa Adam - Tobie też mogłoby przypaść do gustu, bo nie dość, że historia poruszająca, to jeszcze w większości dzieje się w pięknych lasach. Jedyne, co budziło moje wątpliwości, to fakt, że praktycznie wszyscy bohaterowie (również poboczni) są dobrymi, życzliwymi ludźmi. Jakby na świecie nie było zła i przemocy - szczególnie w rzeczywistości, w której funkcjonuje dwójka głównych postaci...

Ciekawe, czy poza mną są na forum jeszcze jacyś fani Chrisa Thile. Lubię praktycznie wszystko, co nagrywa - od Nickel Creek i progresywnego bluegrassu z Punch Brothers, przez płyty typu singer & songwriter (znakomita "Thanks for listening"), aż po nagrania Bacha i poniższy ponadgatunkowy duet z Bradem Mehldau. Naprawdę ciężko mi sklasyfikować tę muzykę, ale powiedziałbym, że coś dla siebie znajdą zarówno fani jam bandów typu Phish, jak i miłośnicy Bruce'a Hornsby z wczesnych alt 90-tych. No i jak miło posłuchać Brada w bardziej wyluzowanym wydaniu. Natomiast nagrać można było to trochę lepiej. Szczególnie pod względem samej rejestracji dźwięku, bo mastering nie jest chyba taki zły. Chris Thile & Brad Mehldau (Nonesuch, 2017 r.) @sonique, @Grzesiek202, @maxredaktor, @soberowy - znacie / co sądzicie? Pytam o muzykę, bo oczywiście nie jest to album audiofilski.

Takie motto powinno wisieć przy wejściu do każdej szkoły.

To jeszcze jedna zagraniczna recenzja naszej Unitry. https://share.google/Q6so0KWXQa4LMmcPd Wnioski końcowe: Choć nostalgia za marką nie każdemu odpowiada, estetyka WSH-805 z lat 70. pozostaje kusząca sama w sobie. Nowatorskie, „podwójne” podejście do klasy A i AB jest intrygujące, oferując dwie oddzielne topologie w jednej obudowie, nawet jeśli „brzmienie” wzmacniacza nie różni się znacząco. Niezależnie od wybranego trybu, WSH-805 firmy Unitra oferuje bezstresowe, organiczne brzmienie, idealne do wielogodzinnych muzycznych odkryć.

Sebastian, Ty masz suba, więc zmagasz się z zagadnieniami dla mnie obcymi. Tak, jak piszesz - w tej sytuacji chyba się nie da bez ingerencji na poziomie cyfrowym, o ile ktoś nie dysponuje naprawdę dużym budżetem, pomocą fachowego akustyka i dedykowanym pomieszczeniem.

Gdybym miał możliwość też pewnie sięgnął bym po pasywne ustroje. Problem jest tylko taki, że zakres, na który u mnie "ustawione" jest DSP, to częstotliwości poniżej 100 Hz. I gdybym chciał korygować ten zakres ustrojami to albo musiałbym zagracić pół pokoju wielkimi ustrojami bądź wydać dość spore pieniądze na strojone pułapki basowe. No i jeszcze jedna rzecz. DSP nie służy do korekcji akustyki a jedynie do "przypudrowana" pewnych mankamentów z tej akustyki wynikających. Pozdrawiam.

Mariusz, jasna sprawa, ja też szybko zniechęciłem się do DSP i teraz idę (a raczej czołgam się z mozołem) drogą pasywnych ustrojów. Ale myślę, że autor wątku ma jeszcze na to czas, a póki co może się bawić korektorem w Luxmanie. Tym bardziej, że został tam fachowo zaimplementowany (dosyć drobny wpływ na SNR) i tak miło się dotyka tych gałeczek! Jak miałem przez kilka dni w domu wypożyczonego Accu, to też nie oparłem się pokusie i trochę sobie pokręciłem z ciekawości. Wielkiego pożytku dla dźwięku z tego nie było, ale zawsze to okazja, żeby podejść bliżej i nacieszyć oko i palce japońskim cacuszkiem.

A dokładnie jaka to była aktywna ingerencja?

Tak, moim zdaniem jest,

A wracając do tematu wątku: @Minerael zawsze można lepiej, natomiast widać, że kilka kwestii już nieźle ogarnąłeś. Kolumny masz przyzwoitej klasy i sensownych rozmiarów. Wzmacniacz też rasowy. A czy się dobrze zgrywają ze sobą i pomieszczeniem - nikt tego nie oceni bez odsłuchu u Ciebie, a nawet wtedy pozostaje to kwestią gustu. Dałeś paczkom trochę wolnego miejsca, postawiłeś na podkładkach - dobrze to rokuje. W przyszłości możesz pomyśleć o jakichś ustrojach akustycznych - na miarę chęci, możliwości i akceptacji swojej lepszej połowy. A na razie cieszyć się z bogatego brzmienia Spendorów w połączeniu z urodą i kulturą pracy Luxmana. Pozdrawiam.

Nie chodzi mi o to czy 1.5 czy 2.5 raza droższy ale czy to słychać? Czy jest jakiś znaczący progres?

Możesz pochwalić się tymi ustrojami i na jakiej zasadzie je dobierałeś? Napisz też co chciałeś osiągnąć przy ich użyciu. Tylko niech to nie będą bajki o karmelowym wokalu i scenie sięgającej od Karpat do Alp tylko proste słowa, zrozumiałe dla laika.

Zawsze jest opcja negocjacji ceny ...

Masz rację - 820 eur.

Ten koszt dostawy to chyba na stronie denafrips.com, bo na eu dostawa chyba wyświetla się free.

Dokładnie. Też jestem zwolennikiem doborem pasywnych elemetów, niżeli aktywnego ingerowania. Przerabiałem to kiedyś i zawsze przy odsłuchach byłem skupiony na tym czy coś trzeba dodać czy ująć. Dla mnie nie tędy droga. Dobrze dobrane ustroje i cieszyć się muzyką z czystą głową. No chyba że ktoś lubi Dj-kę i ciągłe miksowanie🤭

@Palmos powiedz mi jeśli wiesz gdzie mają Enyo 15th za 3000zł. Wszędzie jest za 4, a na stronie Denafrips jak na załączonym obrazku 😵‍💫 Moim zdaniem jeśli ktoś jest zadowolony z Warmera/dr70, a zwłaszcza jeśli ma limit finansowy na tych 1,5k, to nie powinien sprawdzać Enyo. Mnie się bardzo podoba.

Witam jestem w posiadaniu baltlaba epocaIII kolejny raz - już raz był w naprawie - radiatory są tak gorące że można jajecznicę smażyć , dodatkowo pojawiło się trzeszczenie w prawej kolumnie. Już raz wymieniane były wszystkie kondensatory na lewej i prawej stronie. Czy ktoś miał z tym problem czy jest sposób na zaradzenie temu?

Mnie w muzyce na (prawdziwe)żywo uderza to, że przeważnie nie jest ona wcale głośna. Człowiek czyta o tych pożądanych poziomach live, które jego sprzęt powinien wyciągać, a okazuje się, że w realu one nie występują. Siedziałem ostatnio w operze w pierwszym rzędzie (fakt, że orkiestra schowana poniżej sceny - gra w górę, a nie na twarz), ale to absolutnie nie był głośny dźwięk. Tak jak w kinie, czy na koncertach nagłaśnianych często mi się uszy kulą i łeb mi pęka, to nie przypominam sobie, żebym doświadczył podobnych nieprzyjemności w kontakcie z żywymi instrumentami.

No i jak wypada porównanie brzmienia tych dac? Czy rzeczywiście słychać tą dwukrotną różnice w cenie?

To prawda, której doświadczyłem w ciągu ostatnich miesięcy, gdy wznowiłem (po latach przerwy) chodzenie do filharmonii (o czym już Tobie i kilku innym osobom opowiadałem). Z jednej strony, przyjemność z obcowania z muzyką poważną na żywo jest ogromna, a z drugiej, akustyka sali PFB (mieszczącej się w niegdysiejszym budynku elektrociepłowni) jest, jaka jest. Przetestowałem bardzo różne miejsca, wszystkie w ramach teoretycznie najlepszego (a przynajmniej najdroższego) sektora - na wprost orkiestry. Ogółem oceniam, że z blisko tysiąc miejsc na sali, tzw. "dobry dźwięk" () mamy tylko na kilkudziesięciu i ten nie sięga on wyimaginowanej perfekcji. Przechodząc do szczegółów: kiedyś mówiło się, że kapitalizm to nierówny podział dostatków, a socjalizm - równy podział niedostatków. I to dobrze obrazuje dźwięk, którego doświadczałem. W dalszych rzędach - gdy odległość od orkiestry jest większa od odległości pomiędzy muzykami - dostajemy brzmienie dość wyrównane i "demokratyczne" tzn. wszystkie instrumenty słychać na podobnym poziomie i w odpowiednich proporcjach (na moje ucho). Niestety, radość mniejsza, bo pod względem barwy jest to osuszone i nijakie. Szczególnie tracą na tym smyczki. Skrzypce solo - bieda i nawet wirtuozerskie popisy cieszą mniej. Znacznie większe wrażenie robią partie zbiorowe. Natomiast koncerty słuchane z bliska (czasem nawet ze środka pierwszego rzędu) to prawdziwa magia. Solista, skrzypce i wiolonczele 3-7 metrów ode mnie. Kontrabasy może z 8 metrów. Każde pociągniecie struny, puknięcie w pudło, skrzypienie butów, pizzicato - ojej. Natomiast tutti jest już trochę zbyt głośne, a instrumenty dęte zostają wtedy lekko przykryte smyczkami (które są znacznie bliżej mnie). Nie ma mowy o równowadze, ale jest życie, energia, bogactwo alikwotów w partiach solowych itd. Do czego zmierzam: gdyby to był mój domowy system, to bez względu na miejsce na sali, wciąż bym przy tym dźwięku dłubał, żeby go poprawić. Bo "Live" też nie jest idealne, a przecież mówię o filharmonii, gdzie brzmienie mamy i tak o klasę wyższej próby niż na niektórych koncertach z nagłośnieniem (tam czasem bywa pod tym względem naprawdę tragicznie).

Mariusz, gdyby Ci brakowało na ważniejsze potrzeby, to byś sobie przecież tej zabawki nie sprawił. Odnoszę wrażenie, że masz nadzwyczaj rozwinięte poczucie odpowiedzialności, co oczywiście wspaniale o Tobie świadczy, ale życia łatwiejszym nie czyni. Ciesz się tym drugim subem od Zająca, bo Ci się on należy - choćby za to, ile czasu poświęcasz nam na tym forum (tak w przestrzeni publicznej, jak i na boku).